Dün Dıgı’nın düğünü öncesi Gizmo’yu almak üzere Mavişehir’e vardım. Bambam’ı huysuz etmemek için kapıya kod ile girecektim ki yaşlı bir teyze beni karşıladı apartmanın girişinde. “Ben emekli öğretmenim” diyerek asansöre yürürken benden bir şey rica etti. Balkon penceresine sinekliği takamıyormuş. Kapıcı yok muydu dedim. Yokmuş. Yardım etmemi istedi… Üzerimde takım elbise, beyaz gömlek…

Neyse dedim bir bakayım. Kapıya gelince biraz çekindim acaba beni eve falan kapatır mı? Neyse teyze eve girdi ardından ben. Ev pislik içinde. Teli çıkarttık takmaya çalıştım olacak gibi değil. Üstümü başımı kirletmeden izin istedim. Asansörü beklerken Fransızca öğretmeni olduğunu öğrendim. J’habite à Bruxelles falan dedim.

Böyle Hulk gibi olsaydım pencereyi takardım diye düşünürken Gizmo’nun kuzenlerinden meğerse apartmanın delisine çattığımı öğrendim. Böyle de bir anıyı paylaştım.

Eminönü, Asmalımescit derken kendimi Ethem Efendi’de buldum dün…

Dün yazdıklarım teğet geçti.
İstanbulda’yım. Dün Emo’ya hastanede ziyaret sonrası ayağımın tozu ile İstanbul trafiği ve Kuruçeşme’de balık…
Kikitam işte ben dolaşmalardayım.

Yine kısa hmm uzun bir ara…
Belki de yazarım bilmiyorum ama şimdi kanatlanma zamanı.

“Tom on Board”, Tom bebeğin mi yoksa jipin sahibinin adı mı bilemedim…

Kampüse en yakın metro istasyonu Petillion geçen sene yenilenmişti. Yepisyeni metro girişi camla kaplı hatta biraz bana bir gemiyi andıran bir dizayndaydı. Nedense hemen vandallar işin başına geçip o camları bir güzel taşladılar. Sağlam çıktı tuzla buz olmadı ama baya bir hasar var. Nedense aylar geçmesine rağmen halen onarılmadı.

Efenim ayıptır söylemesi bu Belçikalılar’da para bo* gibi. Bütçelerini harcamaları gerektiği için de zırt pırt kaldırım, yol çalışması falan yapıyorlar. Eh böyle olunca trafikte de böyle araçlar karşımıza çıkıyor.