kaldırımlar

Kaldırımlar eğlendiriyor bazen. Geçen Perşembe, kuaförden çıkıp Brüksel şehir merkezine doğru adımlarken parti kıyafetleri ve aksesuarları satan dev mağazanın önünden geçtim. Acaba vitrindeki şapkayı satın alıp kendi çapında Y.M.C.A. leyenler var mıdır?

Cumartesi sabahı az önce markete doğru adımlarken kaldırımlara düşmüş olan bir sağlı-güzellik dergisi. Çıplak kadın vücudu ve yeşil bir elmanın bana düşündürdükleri…

Âdem, Havva ve Yasak Elma… Bütün dinlerde kabul görmüş, bildik bir öykü… Tanrı önce Âdem’i yaratır. Âdem yalnızdır ve yaratılma sırası Havva’ya gelmiştir. Âdem’in kaburga kemiğinden bir Havva yaratır. Onları cennetine alır, bahçelerinde gezmelerine izin verir, bahçedeki ağaçlardan istedikleri kadar meyve yemelerine de… Sadece bahçenin ortasındaki elma ağacını yasaklar. Ama Havva yılanla özdeşleştirilen şeytan tarafından kandırılır ve elmayı yer. Âdem’e de yedirir. Tanrı, yasak elmayı yedikleri için Âdem ve Havva’yı cezalandırır, cennetinden kovar.

Öykünün karakterleri belli. Havva, yasakları çiğneyen ve Âdem’in de hata yapmasına neden oluyor. Âdem, sevdiği kadın için Tanrı’ya karşı geliyor. Tanrı cezalandırıcı, yılan veya şeytan ise ayartıcı…

kaynak: Cumhuriyet Dergi

Aranızda yumurta topuk ayakkabı giyip, aynalı pilot gözlüğü takıp, inek yalatılan saçlarını arka cebinde taşıdığı tarakla tarayalar mevcut mu? Kim bilir belki de Brüksel’de de Ali Desidero’lar yaşıyor.

Henri-Robert-Marcel Duchamp yirminci yüzyılda Avrupa ve Kuzey Amerika’nın en önemli sanatçılarından biridir. II. Dünya Savaşı sonrası Amerika’da pop sanatı ve kavramsal sanat akımlarının temellerinin atılmasında etkili olmuştur.

Aşağıda biyografisinin bir kısmını bulacağınız Duchamp, Brüksel’e de uğramış. Bit pazarına yakın bir vitrinde gördüğüm bu sanat eseri sanırım Duchamp taklidi

Duchamp’ın ilk eserleri post-izlenimci üslubunda olmuşsa da daha sonra en etkili Dada sanatçısı olmuştur. Académie Julian okulundan gelip etkisini günümüzün çağdaş sanatçılarına kadar sürdürmüştür. Siyasal görüş olarak bireyci anarşist olarak tanımlanabilir, I. Dünya Savaşı’na karşı çıkıp ABD’ye yerleşmiştir. Max Stirner’in görüşlerinden etkilenmiş, bu fikirleri kendi sanatsal ve bireysel gelişimi için birer dönüş noktası olarak kabul etmiştir.

1. Dünya Savaşı öncesinde birçok sanatçının eserini “retinal” yani sadece göze hitap eder bulmuş ve bunun yerine sanatı “yeniden zihnin hizmetine sunmak gerektiğini” söylemiştir. Doğal olarak Duchamp’ın tabu deviren tarzı, Dada hareketinin ilgisini çekmiştir.

kaynak: wikipedia

Tanrı tüm günahlarını affetsin.

Bugün Şubat 29. Az önce bir haber okudum aslında çoğumuz bugün bedavaya çalışmaktayız. Yani her dört yılda bir gerçekleşen bu durum çoğumuzun maaşına yansımamakta. Belki bu nedenle, belki gri bulutlu bunaltıcı havanın etkisiyle aşırı yorgun hissediyorum kendimi. Neyseki bugün Cuma.
Yine de Brüksel’deki bazı tramvay duraklarına yerleştirilen yeni bilet makinaları gibi mavi ekran vermekteyim.

Kırılan ayna parçalarının, bir çok kültürde uğursuzluk getireceğine inanılıyor. Parçaları evden çıkarıp toprağa gömenler, kötülükleri de uzaklaştırmış oluyordu. Eski Mısır ve Yunanistan’da da, pirinç, bronz, altın veya gümüşten kırılamayacak aynalar yapılıyordu. İnsanlar, bu aynaların kırılmasıyla Tanrılar’ın kendilerinin görüntüsünü yok ettiğine ve ölümün yakında olduğuna inanıyordu. Eski Roma’da da, yaşamın yedi yıllık dönemler şeklinde sürdüğüne inanan insanlar, bir ayna kırıldığında ‘yedi yıllık bir kıtlık döneminin’ başlayacağına inanırlardı.

Kaynak: Akşam

Tam kapımın önünde gördüm bu bebek emziğini. Daha önce Brüksel’de başka bir yerde de fotoğraflamıştım.
Umarım artık emziğini bırakan bebek güzel güzel büyür ve büyüdüğünde sigara içmez, içerse de izmaritlerini kaldırımlara atmaz.

Türkiye’de Okuma ve İzleme Oranları
Dergi okuma oranı % 4
Kitap okuma oranı % 4,5
Gazete okuma oranı % 22
Radyo dinleme oranı %25
Televizyon izleme oranı %94

Dünyada Bir Yılda Ders Kitapları Hariç Basılan Kitap Sayısı
Amerika 72 000
Almanya 65 000
İngiltere 48 000
Fransa 39 000
Brezilya 13 000
Türkiye 6 031

kaynak: http://istatistikler.net/

Bir arkadaşım Brüksel’i kırık şemsiyelerin şehri olarak tanımlamıştı.
Evet gri bulutların başkentinde şemsiyelerin sonu kaldırımlar oluyor ne yazık ki…