Vakit geldi, geç bile kaldım. O’nsuz geçen günler gecelerden sonra sonunda kanatlanıyorum. Brüksel bana giderayak katakulliler yaptı, santimelerce kar birikti kaldırımlarda. Üzerinde yuvarlanmak istedim ama sonra sadece fotoğraflamak ile yetindim. Askerden sonra ilk defa bot giydim. Bugün arkadaşlara evde bir family dinner vererek 2009′a veda ettim. Az sonra gözlerimi dinlendireceğim, tez zamanlarındaki gibi dengesiz bir uyku olacak ama huzursuz değil. Aslında kafama takılıyor yarın sabahki TK1936′nın zamanında kalkıp kalkamayacağı ama umarım gözlerimi açtığımda kar yağmıyor olur ve güneş bana gülümser…
İstanbul’dan vakit bulursam bildirmeye devam ederim.
Paylaş: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine
One Comment
Bence hayatta isen yada hala yasıyorsan istediğini yapmalıydım dostum sonra yapamadığı. Seyler için üzülürsün. Hayat kayıplardan ve geride kalmış anılardan ibaretmi ??? Geriye donemiyosun ama yasaya bilirsin öyle degilmi