seni düşündüğüm anlar çok, gözlerimi kapattığımda, sokalarda dolandığımda, bambaşka bir konuda kafa yorduğum anlarda.
paylaşmaya devam ediyorum seni çoğu zaman kendimle ve fırsat buldukça etrafımdakilerle.
insanların hafızaları ile pek ilgilenmiyorum, daha öncede yazmışım takvimlerin matematine önem vermiyorum.
büyük bir heyecan ile çevremdeki basitlikleri yakalamaya çalışıyorum sadece. o çirkin ve manasız koşturmaca ile insanların kaçırdıkları mucizeleri farkediyorum ve elimde gezdirdiğim gizemli misina ile bir bir avlıyorum. gülümsüyorum, duvardaki takvimde ayın durumunu takip ediyor, bulutların arkasında gizlendiği günlerde bile gözlerimi gökyüzüne dikiyorum.
benimle olduğunu biliyorum.
yine de seni çok arıyor, özlüyor ve çok seviyorum.
60′ların sonu 70′lerin başı olmalı bu Bergama’daki 23 Nisan töreni.
