Babamın dönüşünün hemen ardından ben de ufak bavulumu toplayarak, Portekizin yolunu tuttum. Akdenize kıyısı olmasa da tam bir Akdeniz ülkesi Portekiz. Özellikle Porto’da zeytin ağaçlarının arasında İzmir’de, eski şehir merkezinde ise sanki Beyoğlunun ara sokaklarında hissettim. Türk insanına da benziyor Portekizliler özellikle canayakınlılık konusunda. Cumartesi günü şehir turunda ise ıslık çalan iki kişinin aralarında geçen konuşmayı İngilizceye çeviren bir Portekizli arkadaşım sayesinde bir benzerlik daha yakalayabildim.
Orada da otopark mafyası kol gezmekte. Aşağıdaki fotoğrafı çektiğim meydanda iki değnekçi tartışıyordu. Biri diğerine, burası benim alanım sen aşağıda dur. Eğer polis gelirse ıslık çalarım diyordu. Bu arada değnekçiler sadece park için size yardım etmek ile kalmayıp gelecek araçları beklerken gitar da çalıyorlar.
